Aydın Tiryaki (ChE’81)

ODTÜ’den Bir Köşe – ODTÜlüler Bülteni (Mayıs 2017)

ODTÜ’nün taş rengi allesi rengarenk olur yağmur zamanları, rengarenk şemsiyelerle… ODTÜ’nün yeşili bir başka güzel olur yağmur sonraları…

Yağmur yağar yağmaz ODTÜ allesinin taşlarının rengi koyulaşır, hele yağmur sonrası bir de güneş açıverirse bir başka parlar taşların her biri… Altmışlı yıllarda dizilmiş bu taşların birçoğu yerinden hiç kımıldamadan yarım asrı devirirken, kimbilir kaç yağmurda ıslanıp kurudular.  ODTÜ ruhu varoldukça, bu kampus korundukça o taşlar her yağmurda ıslanıp sonra kurumayı sürdürecekler.

Bahar ve yaz günlerinde tıklım tıklım olan çimlerin üzeri yağmurla birlikte boşalıverir ve Fizik çimlerindeki ağacın altında, yıllardır yaz kış oturan bir kişi dışında kimse kalmaz. İşte o zaman çimlerin yeşili bir başka yeşildir, bir başka parlaktır. Uzun kuraklıklardan sonra yağan yağmurlarda ODTÜ’yü güzel bir toprak kokusu sarar. Bu, birçok kişi için köyünden ayrıldıktan sonra unuttuğu kokudur.

Aniden bastıran, bardaktan boşanırcasına yağan, kimi zaman gök delindi dediğimiz yağmurlara hazırlıksız yakalananlar için sığınacak yerler çoktur: Binaların avluları, kapı girişlerindeki arkadları, ulu ağaçlar…

Öğleden sonra, yağmur sonrasının gökkuşakları Doğu yönünden ODTÜ’yü kucaklar, bir ucu Kuzeyde Eskişehir yolundadır, diğer ucu Güneyde ağaçların arasında saklanır.

ODTÜ’nün yağmuru zamanını çok iyi bilir, servis saatlerini kollar… Servislerin kampustan kalktığı 17:40’ların öncesinde otobüse binmeden bir sağanak gelir, bir de şehre ulaşınca…

Özellikle birinci sınıfta, dersler arasında, Beşeri, Matematik, Fizik, Kimya binalarından birinden diğerine koşarken yağmuru sevmez ODTÜlü, ancak yağmurun ODTÜ’yü sevdiğini bilirim.

Fotoğraflar (6 Haziran 2014): Aydın Tiryaki (ChE’81)