Aydın Tiryaki (ChE’81)

ODTÜ’den Bir Köşe – ODTÜlüler Bülteni (Haziran 2011)

Kemal Kurdaş “ODTÜ Yıllarım” kitabında 1961 yılında ODTÜ Kampusunun kurulduğu araziye ilk kez geldiği günleri anlatır:

Orta Doğu Teknik Üniversitesi arazisine gittiğimde şimdiki üniversite kampusunun üzerinde kurulduğu oval tepenin Yalıncak Köyü’ne bakan üst ucunda tek başına yalnız bir alıç ağacına rastladım. Etrafında başka ayakta hiçbir ağaç yoktu. Alıç ağacı yalnızlığa terkedilmiş gibiydi. Bana alıç bundan çok acı çekiyormuş gibi geldi, içimi bir melankoli bastı. Ağaca yaklaşıp bir dost gibi okşadım. Sanki benim konuştuğumu anlarmış gibi  “Üzülme yakında biz seni bu yalnızlığından kurtaracağız. Etrafına bir sürü ağaç dikeceğiz. Sana arkadaş getireceğiz.” dedim.

3 Aralık Pazar günü üniversitemiz arazisine ilk ağaçları dikerken gözüm sık sık  tepenin öbür ucundaki alıç ağacına takıldı. Yüzümü tepenin öbür ucundaki alıç ağacına dönüp “Bak dostum, dediğimizi yapıyoruz” diye mırıldandığımı hatırlarım.

Üniversitede kaldığım sekiz yıl, her yıl alıç ağacını birkaç kez ziyaret ettim. Alıçı sanki her zamanki ziyaretimde biraz daha canlanmış, biraz daha mutlu görürdüm. Şimdi ne haldedir

bilemem. Ben yaşlandım, o da ihtiyarlamıştır herhalde.

ODTÜ kampusuna ilk ağaçları diktikten 50 yıl sonra 19 Nisan 2011’de Kemal Kurdaş’ı yitirdik.

ODTÜ’nün 2001 -2002 Öğretim Yılı açılış töreninde Kemal Kurdaş’a ödül verilirken “Alıç Ağacının Yalnızlığı” başlıklı bir sunumda Kemal Kurdaş’ı kendi kitabından alıntılarla anlatmıştım. 2003 yılında bir Ankara gazetesinin Ankara’ya katkıda bulunanlara ödül verdiği törende, Kemal Kurdaş da ödül alanlardandı. O törende de “Alıç Ağacının Yalnızlığı”nı sunduğumda Kemal Kurdaş çok beğendiğini söylemişti. İki yıl önceki sunumu yeniden sunarken ilk sunumda bulamadığım bir alıç ağacı fotoğrafını eklemiştim.

ODTÜ’de yapılacak Kemal Kurdaş anma programında sunulacak “Alıç Ağacının Yalnızlığı” sunumunun yeni versiyonu için alıç ağacı fotoğrafı çekmeye gittik. Ağaçlandırma Müdürlüğünden arkadaşlarla Kemal Kurdaş’ın anlattığı yerde, su deposunun yakınlarında o alıç ağacını aradık. Aradığımız yaşlı bir ağaçtı, onu bulamadık, ancak tam anlatılan yerlerdeki bir alıç ağacı kümesinin artık yaşlanıp ölmüş bir alıç ağacının sürgünleri olduğunu ağaç uzmanı arkadaşlar söylediler. Alıç ağacı yaşlanıp ölmüştü ama genç alıç ağaçları yaşama tutunmuşlardı, şimdi daha çok ve daha canlılardı.

9 Mayıs 2011 günü ODTÜ’deki Kemal Kurdaş anma töreninden sonra U3 ile Kafeterya arasında tam allenin yanında bir çınar ağacı diktik. Törende eski-yeni mezunlar, eski-yeni çalışanlar ve öğrenciler vardık, hepimiz birer kürek toprak attık. Kemal Kurdaş o yalnız alıç ağacına verdiği sözü tutmuş ve ona milyonlarca arkadaş getirmişti. Biz ODTÜlüler de onun adına bu çınar ağacını dikerken Kemal Kurdaş’a teşekkür ediyorduk.

Fotoğraflar: Aydın Tiryaki (2011)

2025 NOTU

Yöntem ve Araçlar Üzerine Bir Not: Bu çalışma bütünüyle yazar tarafından kaleme alınmış olup; hazırlık, araştırma ve yazım aşamalarının hiçbirinde yapay zeka desteğine başvurulmamıştır.