Aydın Tiryaki (ChE’81)
ODTÜ’den Bir Köşe – ODTÜlüler Bülteni (Ocak 2010)
Akşamları geç çıktığım zamanlarda, stadyumun yanındaki dar yürüyüş yolundan yurtlara doğru ilerlerken sağda ve solda hiç bitmeyen bir hareketlilik görürüm. Stadyumun çevresinde yürüyenler, koşanlar, tribünlerde oturanlar, futbol, basketbol, voleybol sahalarında, tenis kortlarında öğrenciler, spor salonlarından ellerinde spor çantalarıyla çıkanlar… Kış günlerinde bu yolu hiç terk etmeyen ve ilikleri dondururcasına esen rüzgarda adımlar ve nefesler sıklaşır.
Yılların yıprattığı merdivenleri çıkarken, iki taraftaki ağaçların yanından bisikletiyle çıkmaya çalışanlara rastlarım, kimisi bisikletinden inmiştir kimisi ısrarla pedallara yüklenir. Yurtların çevresinde, bisikletlerin sıra sıra bağlandığı bisiklet parkları vardır. Bisikletlerin yenilerinin kullanıldığı bellidir, eski ve küflenmiş olanlar mezun olup gidenlerin terkettikleridir.
Yurtların ortasından bir yol geçer, ağaçlar vardır çevresinde, bilmesek tarihinin 50 yıl öncesine bile gitmediğini, asırlık derdik. Dalların arasından çalışma odalarında ve kantinlerde oturanlar, çalışanlar görünür, ışıkları yanmışsa… Güzel günlerde çimlere yayılanlar, serin günlerde bankların üzerine ilişivermişlerdir, her an kalkıp kaçacakmışçasına.
Öğrenciliğimde yurtlarda kalmadım, yalnızca 2 Aralık 1977’de öğle saatinde Rektörlük binasından üzerimize bombalar atıldıktan sonra, hep birlikte hangi bina olduğunu hiç anımsayamadığım yurtlardan birine sığınmıştık ve akşama kadar orada beklemiştik. Daha sonraki yıllarda, yurtlardaki arkadaşları ziyaret ettiğimde ya da grup olarak rapor hazırladığımız zamanlarda kantinlerinde çok zaman geçirmiştik. Mezunlar günlerinde veya eski arkadaşlarla toplandığımızda yurt anıları anlatılır ama ben hep dışında kalırım.
Şimdi stadyumun yanındaki dar yoldan yürüyüp yurtların arasındaki yola geldiğimde sağda solda sıralanmış adları numaradan oluşan yurtların ne çok mezun için ne çok anlam taşıdığını düşünürüm, yarım günlük bir anı bile bu kadar çok iz bırakmışken.
Eskiden ODTÜ öğrenci yurtlarının tümü aynı bölgedeydi. 2000’li yıllarda Demiray yurtlarının yapılmasından sonra yurtlar iki bölgede toplanınca yurtlardaki kapıbir komşuluk dönemi bitmiş oldu. ODTÜ’nün vefalı dostları Demiray kardeşler binlerce öğrenciye kalacak yer sağlayarak ODTÜlülerin gönlünde özel bir yer buldular.
Yurtların içini pek bilmeyen bir mezun olarak yurtları yazınca konu yurtların içine giremiyor, arasından geçen yolda kalıyor.
Fotoğraflar (2001-2008): Aydın Tiryaki (ChE’81)
2025 NOTU
Yöntem ve Araçlar Üzerine Bir Not: Bu çalışma bütünüyle yazar tarafından kaleme alınmış olup; hazırlık, araştırma ve yazım aşamalarının hiçbirinde yapay zeka desteğine başvurulmamıştır.
Aydın Tiryaki 