Aydın Tiryaki (ChE’81)
ODTÜ’den Bir Köşe – ODTÜlüler Bülteni (Haziran 2009)


Bir fotoğrafa bakıyorum, 60’lı yılların sonları olmalı… U3’ün ve Matematik Bölümü’nün tuğla ve çıplak beton duvarları, Allenin zeminindeki paket taşları, herşey çok yeni… Ağaçların hepsi henüz fidan, U3’ün gölgesinden başka gölge görünmüyor.
Kırk yıl sonra, yazmaya karar verdiğim bir bahar günü bu merdiveni çıkıyorum adımlarımı sayarak: Önce 4 basamağı çıkıp düzlükte birkaç adım atıyorum, 12 basamağı ve sonraki 11 basamağı izleyen düzlükler ve 8 basamaktan sonra allenin taş yolları…
Rektörlük binasından alleye çıkan merdivenin yeni yapıldığı yıllarda çekilmiş bu eski fotoğrafta basamakları sayıyorum: 35… Değişmeyen yalnızca basamakların sayısı… Merdivenin hemen solundaki yeni dikildiği belli olan 3 fidan tutmamış olmalı ki, şimdi başka tür ağaçlar var oralarda. 40 yıl öncesinin gölgesiz merdiveni şimdi çeşit çeşit ağaçların gölgelerinin altında duruyor. Yağmurda ıslanmış, soğukta donmuş, güneşte kavrulmuş, milyonlarca kez basılmış basamaklar yıpranmış bu uzun yıllarda. Zaman zaman yapılmış onarımların izleri birçok basamakta görünüyor.
ODTÜ’nün, sayıları yüzbine yaklaşan mezunlarının içinde bu merdiveni inip çıkmayan kaç kişi vardır? Uzak bölümlerde olsak da, Kütüphaneye, U3’e, Rektörlüğe, Fizik veya Matematik kantinine, otobüs durağına giderken bu merdivene yolumuz düşmüştür. Matematik bölümünde bir final sınavına giderken isteksiz adımlarla çıktığımız merdivenden sınav sonrası koşarak inmişizdir.
Bahar günlerinde merdiveni çıkarken solumuzda ve tam karşımızda mor çiçekli ağaçlar içimizi ferahlatır. Karlı günlerde düşmeden merdivenin basamaklarını inmeye çalışırken, merdivenin sağını solunu bölen eğimli zeminde kaymaya çalışanları görürüz.
İki yıl önce alledeki merdivenleri yazarken bu merdivene de değinmiştim (1): “Mimar Behruz Çinici ile konuşmuştuk. Merdivenleri Atatürk Anıtının bir parçası olarak düşündüğünü, merdivenlerin ortasındaki eğimli zemin üzerine Atatürk’ün sözlerini yazmak istediğini, ama bu düşüncesinin gerçekleştiremediğini anlatmıştı.” O sözler merdivenin solundaki anıt üzerinde çepeçevre yazılı, okunmayı bekliyor.
40 yıl önceki ve 40 yıl sonraki fotoğraflar yılların izlerini sergiliyor, bir yandan nasıl güzelleştiğini, öte yandan nasıl yıprandığını… Yıllar geçmiş, mevsimler değişmiş ve bir merdiven bugünlere gelmiş. Fotoğraflarda görünmeyen birşey daha var: Anılar…
- Aydın Tiryaki, “ODTÜ’den bir köşe: Merdivenler”, ODTÜLÜLER Dergisi, Haziran 2007.










Eski fotoğraf: ODTÜ Arşivi
Fotoğraflar (2006-2009): Aydın Tiryaki (ChE’81)


