Aydın Tiryaki (ChE’81)

ODTÜ’den Bir Köşe – ODTÜlüler Bülteni (Haziran 2008)

ODTÜ Kampusunun her yanında kediler vardır, en çok da Pastane çevresinde toplanmışlardır. Bir zamanlar “ODTÜ’den bir köşe”de, kedilerin allede hiç görünmediklerini yazmıştım. Yazıyı yayımlanmak üzere gönderdikten sonra ne zaman allede yürüsem kedilerle karşılaşmıştım. Sanki beni yalanlamak için kampusun her yanından alleye gelmişlerdi. İyi ki gelmişlerdi, böylece alle taşlarının üzerinde, hele bir de güneş varsa, kedilerin fotoğraflarının ne güzel çıktığını öğrenmiştim.

Doksanlı yıllarda, bir arkadaşım kedisinden ayrılması gerekince ve ona bir yuva bulamayınca, ODTÜ’deki kedilerin ne kadar mutlu olduklarını ve ne güzel beslendiklerini hep gördüğü için ODTÜ kampusunun iyi bir yuva olabileceğini düşünmüş. Uzun süren kararsızlıktan sonra bir sabah arabasına koyup ODTÜ’ye getirmiş. Kedilerin çok sevdikleri Pastane yakınlarında bir ağacın dibine bırakıp oradan gitmiş. Ayrılırken kedisinin yüzüne bakamadığını anlatmıştı. Gün boyunca bir türlü aklından çıkmayınca kedisini bulmak için bıraktığı yere gitmiş, o ağacın dibinde kımıldamadan durduğunu görünce alıp eve geri götürmüş.

ODTÜ’nün kedileri ODTÜ’nün öğrencilerine benzerler. Birgün aileleri gelip buraya bırakırlar ve yaşamı ODTÜ’de öğrenirler. Geldiklerindeki şaşkın, kararsız, çekingen tavırları zaman içinde yok olur ve emin adımlarla yürüyen, kendilerine güvenen ODTÜlüler olurlar.

Çimlerin kedileri vardır. Çimlerde oturanlardan kimlerin kendilerini seveceklerini bilir ve onların yanına yavaşça sokulurlar. Yurtların kedileri vardır. Hangi pencerenin altında beklemeleri gerektiğini çok iyi bilirler. Bölümlerin kedileri vardır. Hangi kapının dost olduğunu, kimin yanına gideceklerini, kimden kaçacaklarını öğrenmişlerdir.

Kendi alanlarını korumak için gerektiğinde kavga etmesini bilirler. Ne zaman korkutucu bakışlarını göstereceklerini, ne zaman ağaçların yüksek dallarına tırmanmaları gerektiğini zaman zaman zorlaşan yaşam koşulları öğretmiştir. ODTÜ’nün kedilerini ODTÜ’de yaşayan herkes sever, bir de tanışık olmadıkları için onları korkutan köpekler olmasa…

Yavrularının neşeyle oynamalarını izlerken onlara en ciddi tavırlarını gösterir oysa yüzünde ne kadar mutlu bir ifade vardır. O yavrular büyürler ve doğma büyüme ODTÜlü olurlar.

ODTÜlü kediler ağızlarının tadını çok iyi bilirler. Balık ekmek yerken yanınıza gelen kediye yediğinizden bir parça verirseniz özenle içinden balıkları seçer, yer ve ekmeğini bırakıp gider. Ekmek yerde kaldı diye hiç üzülmeyin, az sonra kuşlar gelir ve o ekmeği yiyip bitirir.

ODTÜ, öğrenciler için olduğu gibi kediler için de yaşanılacak en güzel yerdir. ODTÜlü kedileri başka kediler kimbilir nasıl kıskanıyorlardır.

Fotoğraflar (2001-2007): Aydın Tiryaki (ChE’81)