Çarşının yanından bir dere akar, suyu hep azdır.

Aydın Tiryaki (ChE’81)

ODTÜ’den Bir Köşe – ODTÜlüler Bülteni (Aralık 2007)

ODTÜ’nün içinden bir dere akar, derenin üzerinde bir köprü vardır, dar, kısa ve sade bir köprü.

Dere, ODTÜ Çarşısının karşısında bir yolun altından çıkınca görünür ve diğer yolun altında kaybolur. Tenis kortlarının yanında bir kez daha göründükten sonra ağaçların arasında kendi yoluna gider. O yol ilkbaharda yeşeren yapraklar ve bembeyaz çiçeklerlerin  açtığı ağaçlarla kendini gösterir, sonbaharda da sararan yapraklarıyla.

Bu yaz, Türkiye susuzdu, Ankara susuzdu ve ODTÜ’nün de deresi kurumuştu. Sonbahar gelince dereye su geldi, derenin iki tarafında sıralanmış eğri büğrü ağaçlar kuruyan yapraklarını derenin sularına bırakıp suyun üzerinde güzel görüntüler sunmaya başladı..

ODTÜ’nün içinden geçen derede su öylesine yavaş akar ki, sesi hiç duyulmaz, sabahın sessizliğinde duyulan yalnızca yaprakların hışırtıları ve kuş sesleridir.  Ağaçların dallarında kuşlar vardır, kimi zaman yaprak yerine kuş dizilidir sanki. Kuşlar dallardan hızla iner suyun içindeki taşların üzerine, ürkek bakışlarla çevreye bakarak sularını içerler. Çevredeki kedilerin farkındadırlar ve ondandır bu ürkeklikleri. Oysa kediler kuşlarla ilgilenmezler ODTÜ’de, onlar pastanenin ve balıkçının önünden hiç ayrılmazlar.

Hep vardı o dere orada, ancak derenin içi ve çevresi düzenlenip yaşam alanı olunca güzelliğinin farkına vardık.

Son yıllarda ODTÜ Bahar Şenliği bu alan üzerinde yapılır ve derenin üzerine bir platform kurulur ve burada konserler olur. Derenin iki yakasındaki çimler konserin izleyicileri ile dolar. O günlerde köprünün yaya trafiği oldukça yoğundur. ODTÜ’nün her tarafını kaplayan ve öğrencilerin yarattığı kestirme yolların bazıları bir uzun atlama desteğiyle dere üzerinden de geçer.

Su  güzellikleri çoğaltır. Ağaçlardaki sonbaharın güzelliği aynen suyun içinden de görünür. Bahar şenliklerinde derenin kenarına büyük bir pankart asar öğrenciler üzerinde “DENİZ OLUNMALI” yazar. O yazı deredeki suya yansır ve DENİZ olur.

Köprünün üzerinden geçerken aşağıya bakınca ağaçların dallarının arasında gökyüzünün maviliğinin içinde kendinizi görürseniz bu dereyi hiç unutmazsınız.

Fotoğraflar: Aydın Tiryaki