Mimarlık Amfisinin girişinde özgün bir çeşme.

Aydın Tiryaki (ChE’81)

ODTÜ’den Bir Köşe – ODTÜlüler Bülteni (Mayıs 2006)

Arkadı izleyerek mimarlık binasına doğru yürüyüp sola Mimarlık Amfisine döndüğünüzde kuytu bir yerde göreceksiniz o hep akan çeşmeyi.

Çeşmenin neden o kuytu yerde olduğunun sırrını arka duvarda yazılı olanları görünce anlıyoruz:

“12.5.1962
30.9.1963
ORTA DOĞU TEKNİK ÜNİVERSİTESİ
MİMARLIK FAKÜLTESİ
MİMARLARI A ve B ÇİNİCİ”

Son satır böylesine önemli ve güzel bir yapıtın mimarlarına yakışır alçakgönüllüğü gösterircesine küçücük yazılmış. Sol tarafta Mimarlık Fakültesi Binasının planı duvar kabartması olarak konulmuş. Ayşen Hoca[1] bu duvar kabartması için “Asıl imza bu olmalı” dediğinde, muhteşem bir imza olduğunu düşündüm.

Behruz Çinici o çeşme için “özgün bir çeşme” tanımlaması yapmıştı, adını sorduğumda da çok anlaşılır bir ad söylemişti: Su içme yeri. Duvar kabartmasının oraya daha sonra konulduğunu anlatmıştı.

Bu çeşme ile ilgili öğrenmek istediklerimi sormak için Ayşen Savaş’la görüşmeye gittiğimde çok güzel bilgiler aldım. Oraya Aşk Çeşmesi derlermiş öğrenciler. Çeşmenin iki ucunu kapatınca su fıskiye olarak çıkınca ağzınızı hiçbir yere değdirmeden su içilebilirmiş. İki ucunu kapatmak için iki kişi gerektiğini unutmamalıyız. Yerlerde çok iyi tasarlanmış traventenler, dere taşları, çevresini örten brüt betonla özgün bir çeşme. Ayşen Hoca’nın çeşme için son söylediği: “Çok güzel yaşlanmış” oldu.

ODTÜ’nün ellinci yılınca, yaşı kırkı geçmiş Mimarlık Binasının bu özel köşesi ilk günkü gibi kalmış brüt betonun içinde yılların izlerini sergiliyor. Sessiz akan suyun sessizliği, suyla akıp giden anılar, yerlerde yosunlar. O çeşmenin suyu hep aktı, bundan sonra da akacak. Çok daha güzel yaşlanacak, kararacak, yosunlar daha çok yayılacak.

A ve B ÇİNİCİ:

Altuğ Çinici ve Behruz Çinici

Behruz Çinici 1932 yılında, Altuğ Çinici 1935 yılında İstanbul’da doğdular. 1954 ve 1957 yıllarında İTÜ Mimarlık Fakültesinden mezun oldular. 1960 yılında evlendiler. Altuğ ve Behruz Çinici 1961 yılında ODTÜ Kampusu yarışmasını kazandılar. Atölyelerini Ankara’ya taşıdılar ve 1990’a kadar burada çalıştılar. 1984 Sedat Simavi ödülünü birlikte kazandılar. Ulusal ve uluslararası birçok projeyi birlikte veya ayrı olarak gerçekleştirdiler

Fotoğraflar: Aydın Tiryaki (2006)

[1] Ayşen Savaş, ODTÜ Mimarlık Bölümü Öğretim Üyesi