Eymir, ODTÜ’nün Gölü, ODTÜlülerden Ankara’ya bir armağan…

Aydın Tiryaki (ChE’81)

EYMİR BENİ ÇAĞIRIYOR (YouTube)

ODTÜ’den Bir Köşe – ODTÜlüler Bülteni (Nisan 2006)

“her mevsimde bir başka güzeldir” yazmayı çok severiz özellikle doğal güzellikleri anlatırken. İlk sözcüğünü Eymir yapıp ODTÜ’nün gölünün güzelliklerini anlatmak istedim. Ocak ve Mart aylarında iki kez Eymir’e gittim. Bu yazıda Eymir’in bu iki mevsimini anlatacağım.

Ocak ayının son günleriydi, göl donmuştu ve her taraf bembeyazdı. Orada olduğumuz süre boyunca yoğun kar yağışı sürmüştü. Karlar altında kayıkhanenin yanında yalnız bir kayık vardı, ne kadar güzel görünüyordu, üzerinde beyaz bir örtüyle baharı bekleyen kayık. Dizlerimize kadar gömülerek ilk kez basılan karlarda yürümek, yamaçlara tırmanıp karları etrafa savurarak aşağıya inmek… Eldivensiz ellerin soğuktan hissetmemeye başladığının farkında olmadan, doğanın sunduğu güzellikleri, lapa lapa yağan kara rağmen görüntülemeye çalışmak…

Mart ayının ilk günlerinde bir sabah Eymir’de rengarenk kuşlar karşıladı baharı haber veren sesleriyle. Gölde sakarmekeler, angıtlar, yeşilbaş ördekler suların üzerinde süzülüyorlardı. Kayıkhaneden tekli, ikili, dörtlü olup kayıklarına binip süzülerek uzaklaşanlar gölün bir nehirden bozma kıvrımlarında yok olup bir süre sonra yeniden görünüyorlardı. Göl üzerinde kayıklar görününce, kuşlar onları kendilerine rakip sayıp kıyıya yöneliyorlardı.

ODTÜ’nün ellinci yılında Kayıkhane duvarındaki taşta kabartma 1966 yazısı orada da kırkıncı yıl olduğunu anlatıyordu. Eymir ODTÜ kampusundan uzaklarda olsa da ODTÜ’nün bir parçasıyım diyor her haliyle.

Fotoğraflar: Aydın Tiryaki (ChE81) Serkan Alkan (PSY94)