Anı ağaçları, dibinde küçük plaketlerle ODTÜ’de heryerdedir.

Aydın Tiryaki (ChE’81)

ODTÜ’den Bir Köşe – ODTÜlüler Bülteni (Ekim 2007)

Çevre Mühendisliğinden Bilgisayar Mühendisliğine kadar yürüyüp ODTÜ’de gidenlerin ardından dikilen ağaçları aradım. O ağaçları, ağaçların altındaki plaketlerde yazılanları ve ağaçların dallarında asılı anıları birer birer bulmaya çalıştım.

Çevre Mühendisliği Bölümünde yolun kenarında bir plaketin üzerinde “Sevgili arkadaşımız Kamil Umut Ünal anısına 1997” yazılmış. On yıl geçmiş bir öğrencinin gencecik yaşta arkadaşlarını bırakıp gidişinden buyana. O zaman oraya yazılan plaket paslanmış ama ağaç yaşama tutunmuş, yeşermiş, büyümüş.

Yolun karşısına geçip eski Fiziko Laboratuvarının yanındaki merdivenlerden yürüyüp çıkarken artık yaşlandığı ve kurtlandığı için kesilen “benim ağacım” dediğim ağacın yerine dikilmiş fidanı gördüm. 15 yıl önce o ağacı kestirmemek için ne çok uğraştığımı anımsadım. Kimya Mühendisliğindeyken iki kez kesilmesini engellemeyi başarmıştım ama yıllar sonra birgün ağacımı orada görememiştim. Üzülmüştüm ama inadım sayemde on yıl daha yaşadığı için sevinmiştim.

Sağa dönünce Hasan Hocam için dikilen ağacı buldum altındaki özel bir taşın üzerine tek tek metal harflerle yazılmış “Prof.Dr. Hasan Orbey anısına” ve doğayla bütünleşmiş yılların değiştirdiği renkle. Seksenleri, doksanları düşündüm. Karşıdaki sınıfta Hasan Hoca’nın asistanlığını yaparken beraber derse girdiğimiz günler geldi aklıma. Arka taraftaki binadaki laboratuvarlarda doktora deneylerimi yaparken tez hocamla tartışmalarımızı düşündüm. Hasan Hocamızı genç yaşta yitirdiğimiz 1999 Ağustosundan buyana 8 yıl geçmiş. Onun ağacının her geçen yıl biraz daha büyüdüğünü görüyorum. Kurak geçti bu yıl, az büyüdü.

Hasan Hocamın anılarını Kimya Mühendisliğindeki ağacın dallarında bırakıp alleye doğru yürüdüm. İnşaat Mühendisliği binalarının başladığı yerde allenin hemen yanına yeni dikilmiş bir ağaç ve bir plaket vardı “Biz aslında dağlarda gerçek hayatta mümkün olmayacak bir ütopyayı gerçekleştiriyoruz. Seza Bürkan Yüksel”. Bu yılın ilk günü dağlarda yitirdiğimiz genç bir dağcı olan öğrencimiz içindi bu genç ağaç.

Merdivenlerden inip İnşaat Mühendisliği binalarının yanında yürüdüm. “Prof.Dr. İsmet Ordemir anısına”, “Prof Dr. Ergin Çıtıpıtıoğlu anısına”  yazılı benzer iki plaket ve hocalarımızın anılarıyla büyüyen iki ağaç  buldum.

Hemen sağ tarafta binanın duvarının yanında bir ağaç ve bir plaket var. 2006 yılında o ağaç dikilirken orada yaşanan hüznü anımsıyorum:

 “Afganistan’da şehit olan Ufuk Aydın anısına (19.3.1959 – 07.02.2006) CE87
Akçaabat’ı da gördüm, Aşgabat’ı da
Elbistan’da da bulundum Elbasan’da da
Bağdat Caddesi’nde de çalıştım Bağdat’ta da
20 Mart 2006”

Bilgisayar Mühendisliği ile MM arasında bir ağaç iyice büyümüş ve altındaki mermerde “1990-1994 Mezunu Koray Altunay anısına” yazılı…

ODTÜ’nün özel ağaçlarıdır, anı ağaçlarımızdır onlar. Bir yerde karşımıza çıkıverince eski anıları canlandırır. Başka anı ağaçlar olduğunu biliyorum ODTÜ’de… O ağaçları bulmak için yeniden bir yürüyüş yapacağım ve onları yazacağım.

Fotoğraflar: 12-9-2007 Aydın Tiryaki (ChE’81)