ODTÜ’nün ana yürüyüş yolu: Alle.

Aydın Tiryaki (ChE’81)

ODTÜ’den Bir Köşe – ODTÜlüler Bülteni (Eylül 2005)

İğde ağaçları, heykeller, binalar. O yolun her noktasında anılarımız vardır. O taşlar hep dinlemiştir ve susmuştur. Keşke taşların dili olsa da anlatsalar o yollarda yürüyen her ODTÜlüyü… Söylenemeyenleri söyleseler, aralarına sinmiş sloganları haykırsalar yeniden.

Bu bir yürüyüş öyküsü olmalıydı. Hazırlık’tan bölüme kadar yürümeliydim, yürürken düşündüklerimi yazmalıydım. Yürüdüm: İdari, mimarlık, dut ağaçları, soldaki rölyef ve üç renkli kocaman heykel, müze, beşeri, kütüphane, matematik, sağda Bilim Kızı, U3, rektörlük, Atatürk heykeli, Fizik, Kimya, MM (Avarel derdik boyundan dolayı), bilim adamlarının sağa sola serpiştirilmiş büstleri, Elektrik, Bilgisayar, İnşaat, Makina, yukarıda Kimya Mühendisliği görünür ve alle biter. Keşke yol kesmese de daha ötelere de alle üzerinden yürünseydi… Alle’de yokuş yoktur, dümdüz yollardan yürürsünüz ve karşınıza merdivenler çıkar, hep çıkan merdivenlerdir onlar, inişi yoktur o yönde yürüdüğünüzde…

İğde ağaçları mevsimi geldiğinde güzel kokular saçarlardı etraflarına. Önce gövdeleri çürüdü, her kış karların ağırlığına dayanamayan bir başka dalı kırıldı ve çok azaldı iğde ağaçları. Yalnızca iğdeler değil, başka ağaçlar da yaşlandı ve öldü.

Her mevsim alle başka bir yoldur, her mevsimin kokusu başkadır. Sonbaharda sabahın ilk ışıklarıyla yürümek, sabahın yalnızlığını ve yaprakların aklınıza gelebilecek her renge bürünerek nasıl solduklarını izlemek, gece yağan karın ardından ilk ayak izlerini bırakmak, baharın her renk çiçeğini ve kokusunu hissetmektir alle. Yazın alle yalnızdır ve her mevsimin yağmurunda çok güzeldir.

Kediler sevmez alle’yi. Alle’de herkes gelip geçicidir, orayı kimse mekan tutmamıştır. Onlar yiyecek birşeyler ve sevecek insanlar varsa oraya yerleşirler.

Bu yaz başında mimar Behruz Çinici ile konuşurken Alle’nin sesinden sözetmişti. Alle’nin sesinden kastettiği su sesiydi. Kütüphanenin önündeki su sesinin bittiği yerde mimarlık önünden gelen su sesi başlayacaktı, onun bittiği yerde de idarinin önünden su sesi. ODTÜ’nün 2003-2004 açılış töreninde Çinici yaptığı konuşmada Alle’den sözediyor:  “Mimarlık okulunu diğerlerine bağlayan, iç mekanlarda da süren 2 km.lik yayalar yolu da –Alle- komplex’in önemli bir ögesidir. Bu ekolojik omurga yer yer 40 metreyi bulan genişlemelerle tarihi külliyelerin orta alanlarını anımsatır. Burası üniversitenin asıl büyük dersanesidir. Ortasında Atatepe… Yol boyu Atamızın çok sevdiği, elimizle dikilen iğdelerle bezenmiştir. ”

Yıllar geçecek, şimdiki ağaçlar yaşlanacak ve ölecek, yenilerinin de sonu aynı olacak, aralardaki betonlar eskiyecek ve yenilenecek ama o taşlar binlerce yıl yaşayacak. Alle her ODTÜlünün anılarında yaşayacak. Alle ODTÜ’de yaşamın ayrılmaz bir parçasıdır.

Fotoğraflar: Aydın Tiryaki (2004-2005)