Aydın Tiryaki (2025)
░ Ⓑⓘⓛⓖⓘ Ⓟⓐⓚⓔⓣⓘ │ Ⓚⓝⓞⓦⓛⓔⓓⓖⓔ Ⓟⓐⓒⓚ ░
TÜRKÇE
İnebolu Çayı, mevsimlerin ve yılların getirdiği değişimlerle iki farklı kimliğe bürünen, kentin hafızasında derin izler bırakan bir yaşam alanıdır. Yazılarda öne çıkan en belirgin tema, çayın suyunun çekildiği kurak dönemlerde büründüğü “İnebolu Çayırı” halidir. Bu dönemlerde çay yatağı, suların taşıdığı verimli topraklar sayesinde yeşererek bir otlağa dönüşür. Üzerinde koyun sürülerinin otladığı, çocukların oynadığı, hatta zaman zaman bir futbol sahasını andıran bu yeşil alan, suyun yokluğunda doğanın kendini onarma ve yeni bir yaşam formu üretme çabasının simgesidir. Çayın kuru yatağındaki bu dinginlik, kentin günlük yaşamının da sakin bir parçası haline gelir.
Ancak bu dinginlik, yağmurlarla birlikte yerini doğanın hırçın gücüne bırakır. Yazıların diğer önemli boyutunu, çayın taştığı, sokakları derelere dönüştürdüğü ve 1964 yılındaki büyük sel felaketini anımsattığı anlar oluşturur. Sessiz ve sakin akan, hatta bazen tamamen kuruyan o dere, yağışlarla birlikte gürleyen, önüne geleni sürükleyen ve denizin rengini değiştiren güçlü bir akarsuya dönüşür. Bu ani değişim, İnebolu halkı için hem bir tedirginlik kaynağı hem de doğanın gücüne duyulan saygının bir hatırlatıcısıdır.
Yazılar aynı zamanda kişisel bir tarih yolculuğudur. Çayın üzerindeki köprüler, kıyısında yapılan yürüyüşler ve çocukluk anıları, İnebolu’nun geçmişiyle bugünü arasında bir bağ kurar. Çay yatağındaki değişimler, kentin mimari ve sosyal değişimleriyle paralel bir seyir izler. Beton duvarlar, yeni yapılan terminaller ve köprüler, çayın doğal akışına insan müdahalesini gösterirken; çayın her seferinde kendi yatağını ve doğallığını hatırlatması, insan ve doğa arasındaki bitmeyen diyaloğu gözler önüne serer.
Sonuç olarak bu derleme; İnebolu Çayı’nı bazen bir çayır, bazen coşkun bir nehir, ama her zaman kentin yaşayan, nefes alan ve anıları saklayan en önemli tanığı olarak betimler.
MAKALE
15-16 Kasım 2025
⓪ ① 115 CM YÜKSEKLİK İNEBOLU’YU KORUR (2024)
⓪ ② İNEBOLU ÇAYI NASIL KURTULUR? (2023)
⓪ ③ 2022 YILINDA İNEBOLU’DAKİ SELDE İNEBOLU ÇAYI’NI YAZDIM
⓪ ④ 2021 YILINDA BOZKURT FELAKETİNİ VE İNEBOLU ÇAYI’NI YAZDIM
⓪ ⑤ 2010’LU YILLARDA İNEBOLU ÇAYI’NI YAZDIM
⓪ ⑥ 2000’LERDE İNEBOLU ÇAYI’NI YAZDIM
⓪ ⑦ İNEBOLU’DA BİTMEYEN YAPBOZ: İNEBOLU ÇAYI
⓪ ⑧ OTOBÜS TERMİNALİNE GİTMEK İÇİN EK BİR YOLCULUK GEREKMESİN
⓪⑨ İNEBOLU’DA BİR BAYRAM GÜNÜ (30 Eylül 2008)
①① SALLANAN KÖPRÜDEN ASLA GEÇMEM
VİDEO
①
ENGLISH
Summary of the İnebolu Stream Articles
The İnebolu Stream (İnebolu Çayı) is a living space that transforms with the seasons and the years, leaving deep marks on the city’s memory. The most prominent theme in the articles is the stream’s transformation into the “İnebolu Meadow” (“İnebolu Çayırı”) during dry periods when the water recedes. In these times, the stream bed turns into a pasture, greening with the fertile soil carried by the waters. This green space, where flocks of sheep graze, children play, and which occasionally resembles a football field, symbolizes nature’s effort to repair itself and produce new forms of life in the absence of water. This tranquility in the dry riverbed becomes a quiet part of the city’s daily life.
However, this calmness gives way to nature’s furious power with the arrival of the rains. The other significant dimension of the articles is formed by the moments when the stream overflows, turning streets into creeks and recalling the great flood disaster of 1964. That silent and calmly flowing stream—sometimes completely dry—transforms into a roaring river that drags everything in its path and changes the color of the sea. This sudden change is both a source of anxiety for the people of İnebolu and a reminder of the respect due to the power of nature.
The articles are also a journey into personal history. The bridges over the stream, walks along its banks, and childhood memories establish a bond between İnebolu’s past and present. The changes in the stream bed follow a parallel course with the architectural and social changes of the city. Concrete walls, newly built terminals, and bridges show human intervention in the stream’s natural flow, while the stream’s insistence on reminding us of its own bed and natural state reveals the unending dialogue between human and nature.
In conclusion, this collection depicts the İnebolu Stream sometimes as a meadow, sometimes as an exuberant river, but always as the city’s most important living, breathing witness that safeguards its memories.
Aydın Tiryaki 